Wiolu, w imieniu naszej dominikańskiej wspólnoty parafialnej dziękuję Tobie za ponad 33 lata pracy, dwa kierunki studiów: teologia i psychologia społeczna, liczne kursy pedagogiczne i kwalifikacyjne, uzupełniające wiedzę na różnych płaszczyznach życia…praca w szkoleniach miękkich, w poradni rodzinnej…
Ale jak sama napisałaś: to jest nic.. ze zdobytym doświadczeniem w codzienności również, jako żona i mama czwórki dzieci ( jeden już w niebie…zmarł po urodzeniu wada serca💔) no i najmłodsza moja córka niepełnosprawna Weronika, która nauczyła mnie patrzeć przez pryzmat osób z różnymi niepełnosprawnościami i dostrzegać ich potrzeby.
Sprawiła, że napisałam innowacyjny projekt pedagogiczno-wychowawczy “Niepełnosprawni niewidzialni są wśród nas”, który wstrzelił się w niszę społeczną i uzupełnia moją wieloletnią pracę w SP56, jako katechetka, która spełnia swoją misję nie tylko w ewangelizacji, ale również w wychowaniu do wartości dzieci i młodzieży😉
To wszystko razem i 12 lat mojej współpracy Wami drodzy Dominikanie uwieńczyło się dzisiejszym dniem😊
Wiolu, jeszcze raz dziękujemy i pamiętamy o Twojej rodzinie i waszym wzajemnym wsparciu🥰  Jesteście pięknym świadectwem wiary, nadziei i miłości wzajemnej 🥰